You are here

Άγγελος Εξάγγελος

Αγαπητοί φίλοι, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας ένα αξιολογότατο άρθρο από την εφημερίδα "Ο Πολίτης" και συγκεκριμένα από τη στήλη του Ν. Θ. Κόλμαν "α-Πολίτης".

Άγγελος Εξάγγελος(1)
"Να καθιερωθεί στο σχολείο
ένα καινούριο μάθημα:
η Ακριβολογία...
Μια διδασκαλία καθαρής σκέψης,
νηφάλιας αντικειμενικότητας"(2)

Το εκκρεμές κινείται αδυσώπητα στην πλευρά των "αγορών". Αυτό προσδιορίζεται ως "φιλελευθερισμός", ως μια αντίδραση στον φαύλο "κρατισμό".
Ως αντίδραση στη μετατροπή του κοινωνικού κράτους σε κομματικό κράτος.
Η κοινωνία των πολιτών που σέβεται τον πολιτισμό, την αισθητική, την ελευθερία είναι υποχρεωμένη στις μέρες μας να ανακαλύψει του λόγου το αληθές.
Οι "λέξεις" απαλλαγμένες από το νόημά τους παγιδεύουν και αποπροσανατολίζουν συστηματικά, μεθοδικά και κυρίως υποδορίως την κοινωνία μας.
Οι συγκρούσεις που αναπτύσσονται στο πολιτικό εποικοδόμημα τα τελευταία πενήντα χρόνια αποτελούν ψευδεπίγραφα που κρύβουν την ουσία των γεγονότων.
Γι'αυτόν τον λόγο κανένα κόμμα πέρα από τον καιροσκοπισμό και την εξουσία ποτέ δεν μπόρεσε να υπηρετήσει την παιδεία των πολιτών ούτε για τις ιδέες που υποτίθεται πρεσβεύει ούτε και σημαντικότερα για τη δημοκρατία, τον σεβασμό, τη συναίνεση, την αξιοκρατία, το έθνος, την Ευρώπη...
Στον σύγχρονο κόσμο, κι όχι μόνο, η συνύπαρξη και η συμμαχία αποτελούν προϋποθέσεις όχι μόνο για τους αδύναμους αλλά και για τους ισχυρούς ώστε να επιβιώνουν και να αναπτύσσονται. Χωρίς συμμαχίες όλο το δίκαιο του κόσμου να σου ανήκει δυστυχώς δεν μπορείς να το επιβάλλεις.
Άρα η σημερινή κρίση οφείλεται κυρίως στην απώλεια των βασικών νοημάτων ώστε να μπορούμε να συνεννοηθούμε αντί να αντιμαχόμαστε. Ή σωστότερα να σκιαμαχούμε για το αριστερός-δεξιός, εκσυγχρονιστής-αναχρονιστής, φιλελεύθερος-κρατιστής, Ευρώπη-έθνος, Χριστιανός-Μουσουλμάνος, Σιίτης-Σουνίτης κ.ο.κ. Το εντυπωσιακό δε είναι ότι οι αντίστοιχες σκιαμαχίες μεταξύ των κομμάτων ξετυλίγονται ακόμη και μέσα από τα ίδια τα κόμματα.
Σαφώς τα διλήμματα αυτά έχουν βαθύτερο περιεχόμενο όμως οι διαμάχες συνήθως αναπτύσσονται ως προσχήματα και δημαγωγία με αλλότριους σκοπούς γι'αυτό δεν βοηθούν να αναπτυχθεί ο απαραίτητος διάλογος και να αναδειχθούν οι απαραίτητες συναινέσεις και συνυπάρξεις για την πρόοδο.
Είναι θέμα παιδείας. Η κρίση αν μπορούσε να αναδείξει ένα κύριο πεδίο επένδυσης θα έπρεπε αυτό να είναι η παιδεία. Θα περίμενε κανείς, όλα τα κόμματα να συστρατευθούν σ'ένα μακρόπνοο σχέδιο για την εκπαίδευση.
Είναι, όπως διατυπώνει ο καθηγητής Θ. Τάσιος "όνειδος να θέλουμε να διοικούν το Πανεπιστήμιο παιδιά Λυκείου". Όμως το παράδειγμα που λαμβάνουν σήμερα οι μελλοντικοί πολίτες του τόπου δυστυχώς είναι αποκαρδιωτικό. Κι ακόμη χειρότερο είναι το βίωμά τους όταν προσπαθούν και αριστεύουν.
Η σημερινή πολιτεία όχι μόνο τους απαξιώνει αλλά κυρίως τους προκαλεί επιδιώκοντας με τις επιλογές της την προαγωγή των κομματικών τέκνων και μόνο.
Τα τελευταία οκτώ χρόνια η χώρα με πηχιαίους τίτλους διατυμπανίζει ότι "βρίσκεται σε σταυροδρόμι". Το φοβερό δε είναι ότι βρίσκεται "σταματημένη σ'αυτό το σταυροδρόμι". Όχι μόνο δεν κινείται αλλά μετεωρείται!
Η κρίση θα μπορούσε να αποτελέσει αφετηρία για νέες κατακτήσεις στη γνώση, στον στοχασμό, στην έρευνα, στην αυτοκριτική, στη δημιουργία ενός καινούριου αισιόδοξου τρόπου και στάσης για την ανανέωση της πολιτικής. Αντ'αυτού κυριαρχεί η ανασφάλεια, η κατάθλιψη, το αδιέξοδο και η μοιρολατρεία. Κυριαρχεί η νοοτροπία ότι ο Έλληνας πάντα έτσι ήταν, δεν αλλάζει, τον κυριεύει ο εγωισμός και η παγαποντιά. Βολεύεται με την κομματοκρατία και την τροφοδοτεί. Άλλωστε διαπιστώνουμε πως μετακινούνται με ασύλληπτη ταχύτητα από το ένα κόμμα στο άλλο. Οι "καταφερτζήδες" της εξουσίας πως αλλάζουν στρατόπεδο ανάλογα ποιος τους παρέχει την καρέκλα που έχουν ονειρευτεί. Θυμάμαι χρόνια πριν, σε ένα στρογγυλό τραπέζι, ένας πολιτικός να έχει τοποθετήσει μπροστά του ένα μικρό καρεκλάκι και όταν τον ρώτησε ο συντονιστής τι είναι, αυτός απάντησε "αυτό είναι το πρόβλημα της χώρας!".
Κι όμως ο ίδιος αυτός καταφερτζής Έλληνας που περνάει με το κόκκινο και μετά σβήνει την κλήση, όταν βρεθεί στο Edinbourgh πηγαίνει με το όριο που ορίζει το εκάστοτε σημείο που οδηγεί με 30, 40, 50 km/h γιατί οι έλεγχοι είναι συστηματικοί και οι συνέπειες σκληρές και αδιαπραγμάτευτες. Δεν υπάρχει ο κομματικός φίλος να σε απαλλάξει από τις συνέπειες του νόμου. Ο ίδιος πολίτης όταν βρίσκεται στην Τουρκία δεν καπνίζει στο Hilton ούτε στο μπαλκόνι του...
Ο Έλλην πολίτης δεν διαφέρει από τον Γερμανό πολίτη ως προς την προσαρμοστικότητα του αλλά μόνο ως προς τον πολιτικό του που για την ψήφο του κλείνει πονηρά το μάτι.
Η πλειοψηφία των πολιτών της χώρας ασύντακτα και χωρίς κομματισμό προσπάθησαν να ψηφίσουν ένα αριστερό κόμμα περιμένοντας ότι η ηθική του υπεροχή (γιατί δεν είχε κυβερνήσει ) σε συνδυασμό με την επιβολή ισονομίας και καταδίκης της ανομίας (κρατικοδίαιτη λαμογιά) θα αλλάξει την πορεία της χώρας. Η διάψευση ήρθε πολύ νωρίς. Για μια ακόμη φορά τα λόγια ήταν πολύ ψεύτικα και οι μεγαλοστομίες συνθήματα συλλογής ψήφων. Η αναζήτηση των μη κομματοντυμένων πολιτών, του ορθού λόγου συνεχίζεται.
Πολλοί ισχυρίζονται η κρίση αυτή όσο δεν ανατάσσεται θα απορροφήσει στη δίνη της κι άλλες κυβερνήσεις που θα διατυμπανίζουν με υποσχέσεις ότι αποτελούν τη σωτηρία και θα διαψεύδονται από την αδυσώπητη πραγματικότητα.
"Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα" για να αφήνεται τελικά μόνο στα κόμματα. Χρειάζεται ένα σχέδιο που θα το συντάξουν για να το υπηρετήσουν ευρύτερα σχήματα πάνω από το πενήντα-εξήντα τοις εκατό των πολιτών.
Έχει δυστυχώς αποδειχθεί ότι το "είμαστε θωρακισμένοι", "λεφτά υπάρχουν", "άλλο μίγμα πολιτικής", "σκίζουμε τα μνημόνια", "το μνημόνιο το καταργούμε με ένα νόμο" και άλλα ευχάριστα στα αυτιά "κι ακούγοντας τον ησύχασε η ψυχή μας"(1) αποτελούν ψευδεπίγραφα για τη συντήρηση του μετεωρίζοντα κομματισμού και της διανομής της καρέκλας.
Αναμένω να ακούσω την αλήθεια.
Αναμένω να δηλώσουν τη μετάνοιά τους οι υπαίτιοι της αμορφωσιάς των πολιτών.
Αναμένω να έρθει εκείνη η μέρα που θα φωνάζουν δεξιοί-αριστεροί ότι "τα νέα που σας έφερα, σας χάιδεψαν τα αυτιά μ'απέχουνε πολύ απ'την αλήθεια".
Όχι για τη λύτρωση αλλά για την επανίδρυση του "λόγου το αληθές" ώστε να διαμορφωθούν οι συναινέσεις, ώστε να γίνουν σχέδια για την παιδεία, την οικονομία, την πατρίδα που μπορεί να μας προσφέρει φως και μέλλον...
Γιατί φοβάμαι ότι η ανθρωπότητα ενώ διαθέτει ανεξάντλητη πηγή δημιουργίας και διαφωτισμού, ταυτόχρονα μπορεί να αυτοκαταστρέφεται. Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι ακολούθησαν και δυστυχώς παρά τις παραινέσεις διανοουμένων "αρχίζει να φαίνεται μόνο ένα μέρος κάποιας πελώριας καταστροφής, κάποιο τερατώδες λάθος και παραλογισμός όλων των ανθρώπων".(3)
Η Ευρώπη του διαφωτισμού, δηλαδή της ισότητας, της ελευθερίας δεν χωράει ή σωστότερα εξορίζεται όταν το κοινωνικό κράτος αντικαθίσταται από την κομματική εθελοτυφλία και η ελεύθερη οικονομία από τη μανία των επενδυτών.
Παραφράζω τους στίχους του D.B.: "Μπορούν όλα να γίνουν σωστά; Τώρα που μοιάζει να μην ομιλεί κανείς, να μη κινείται κανείς, να μην σκέφτεται κανείς;"(4)
Ο "ήχος" θα βρεθεί με την ανάγνωση των λέξεων χωρίς παραμορφωτικά γυαλιά και με ευθύνη απέναντι στο μέλλον των παιδιών μας.
Γιατί:

"I am gonna love you till the end
I will love you till I reach the end..."(4)
-
(1) Άγγελος Εξάγγελος, Δ. Σαββόπουλος
(2) Ποια δημοκρατία για την Ελλάδα μετά την κρίση, Ν. Κ. Αλιβιζάτος
(3) The family reunion, T. S. Eliot (1939)
(4) Tonight, D. Bowie

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer