Ο τρίτος δρόμος της παγκόσμιας αλλαγής

Υπάρχει τρίτος δρόμος; Ναι, είναι η απάντηση, υπάρχει. Αλλά ποιος είναι αυτός;

Είναι ο δρόμος ο οποίος εκφράζεται από τη "μαγική" λέξη προσαρμοστικότητα. Όπως το θαύμα του ανθρωπίνου σώματος που μπορεί και προσαρμόζεται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, έτσι και ο χαρακτήρας αλλά και η σύγχρονη επιχείρηση πρέπει να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Ο κοροναϊός και αρκετές ακόμα ασθένειες αλλά και καιρικά φαινόμενα που προκάλεσε η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι εδώ για να μείνει.

Γι' αυτό ίσως θα πρέπει να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε, να προσαρμοστούμε, ίσως και να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο προσφέρουμε ορισμένες υπηρεσίες και προϊόντα.

Ένα πραγματικά φιλελεύθερο κράτος από την άλλη οφείλει να διευκολύνει τουλάχιστον όσον αφορά τις υπηρεσίες, την από οικίας λειτουργία της επιχείρησης, χωρίς να υποχρεώνει σε περιττά έξοδα όπως ενοίκιο, τηλέφωνο και ηλεκτρικό ρεύμα το λιγότερο αρκετούς ελεύθερους επαγγελματίες. Ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά και αρκετές άλλες χώρες.
Αυτή θα ήταν μια πραγματική μεταρρύθμιση και όχι το πλασάρισμα με νέο περιτύλιγμα όσων πραγματοποιούνται μέσω της διαδικτυακής πύλης "Ερμής" εδώ και αρκετά χρόνια.

Κάποια στιγμή ένας πρώην συνοδοιπόρος είχε διηγηθεί πως κατά τη διάρκεια εμπορικής επίσκεψης μαζί με άλλους επιχειρηματίες σε πρωτεύουσα χώρας της Β. Αφρικής, συναντήθηκαν με τον διευθυντή του επιμελητηρίου της πόλεως. Αυτός τους έκανε λόγο μεταξύ άλλων για την αδυναμία ανοίγματος επιχειρήσεων κάθε είδους σε κάθε μέρος λόγω της ποσόστωσης, η οποία ήταν βασισμένη σε μαθηματικά μοντέλα ανάλυσης της περιοχής, της αγοράς, της ζήτησης. Με λίγα λόγια κάθε πράγμα στη θέση του.

Στη χώρα μας έχουμε ένα μηδενικό σχεδιασμό, ενώ τις αναλύσεις που κάνει το ΚΕΠΕ ζήτημα είναι αν τις κοιτάει κάποιος από το υπουργικό συμβούλιο.

Έχουμε στηρίξει την αγορά μας στις δραστηριότητες που δεν παράγουν πλούτο, απλά ανακυκλώνουν το χρήμα που δίνεται ως μισθός σε υπαλλήλους και συνταξιούχους και αυτό το οποίο καταφέρνουν να φέρουν είτε ως ευρώ, είτε ως συνάλλαγμα, οι εξωστρεφείς επιχειρήσεις.

Έχουμε γεμίσει τις γειτονιές μας με καφετέριες, εστιατόρια, fast food, μπαράκια και κάθε είδους καταναλωτική τρέλα που αφορά μόνο την ικανοποίηση και την έκκριση χημικών ενώσεων στον εγκέφαλο.

Πετρελαϊκή Κρίση 1970, Κλιματική Αλλαγή 1980-1990, Υπερδεκαετής κρίση 2008-2020, COVID-19 2020-... και ακόμα εμείς επιμένουμε εκεί. Ήλιος, θάλασσα, τουρισμός. Ναι, καλά είναι αυτά αλλά πρέπει να κάνουμε και κάτι άλλο διότι όπως βλέπουμε όλοι μας όταν αυτά τα πράγματα δεν δουλεύουν πρέπει να μπορούμε να ζήσουμε.

  • απλοποίηση της μεταλλευτικής νομοθεσίας
  • επίσπευση και οριστικοποίηση του κτηματολογίου
  • αναδασμοί και στήριξη νέων οικογενειών
  • συνεταιριστική οικονομία
  • ρευστοποίηση / liquidation κινητής και ακίνητης περιουσίας του κράτους και δημιουργία ανοιχτών χώρων πρασίνου εκεί που χθες
  • υπήρχαν καταρρέοντα κτήρια
  • πράσινη ανάπτυξη
  • ενίσχυση των φωτοβολταϊκών
  • νέες τεχνολογίες: αφή/όραση/hover movement/big data
  • distancing technologies

  • και ο κατάλογος είναι ατελείωτος...

    Στην πραγματικότητα αυτή η Νέα Οικονομία είναι η βαθύτερη Νέα Αλλαγή που χρειάζεται όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και ο κόσμος γενικότερα.

    Υπερασπιζόμενοι τον "συνωστισμό" και το motto "αφήστε με θα κάνω αυτό που νομίζω και εγώ είμαι υπόλογος για τη ζωή μου και τη ζωή των δικών μου" ουσιαστικά υπερασπιζόμαστε τα πράγματα να μην αλλάξουν, να μείνουμε στάσιμοι ως ανθρωπότητα μέχρι (πόσο μικρότητα) να αποκτήσουμε ανοσία.

    Ανοσία, ουτως ώστε να συνεχίσουμε τον ίδιο ακριβώς τρόπο ζωής όπως μέχρι τώρα. Φάε, πιες, πετρέλαιο, cheeseburger, friction oil, κατέστρεψε τη γη, το νερό, τον πλανήτη, προκάλεσε φυσικές καταστροφές και πανδημίες.

    Την Γη και την Φύση δεν την ενδιαφέρουν. Στο δικό σου το κεφάλι Άνθρωπε θα πέσουν.

    H υπεράσπιση λοιπόν αυτή δεν είναι υπεράσπιση του φιλελευθερισμού ή του νεοφιλελευθερισμού, αλλά στην πραγματικότητα είναι υπεράσπιση ενός νέοσυντηρητισμού με οικονομικά στοιχεία νεοφιλελευθερισμού, που μαθηματικά οδηγεί στην απόλυτη καταστροφή, όχι της Γης αλλά του Ανθρώπου.

    Συνδυαζόμενη με την θρησκοληψία και τις θεωρίες συνωμοσίας (πες μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι) δεν θα αποτελεί έκπληξη σύντομα μεγάλη άνοδος του ακροδεξιού λαϊκισμού παγκοσμίως και όχι μόνο στην Ευρώπη.

    Με μόνη ελπίδα ο κόσμος να πιάσει το μήνυμα και οι δυνάμεις της αλλαγής και της προσαρμοστικότητας επικρατήσουν.