You are here

Πολιτικό Ιντερμέδιο 4 - Η αποβιομηχάνιση

Έπειτα από μήνες μετά τις εκλογές αποφασίζω να ξαναπιάσω το πληκτρολόγιο και να συνεχίσω τη σειρά άρθρων με αφορμή τους 10 άξονες που ορίσαμε ως Πολίτες Μπροστά, καθώς και την κριτική στο ιστορικό των πεπραγμένων των προηγούμενων διοικήσεων.

Ένα μεγάλο διάστημα της απουσίας μου από τη σελίδα, ταξίδευα μεγάλες αποστάσεις στην υπόλοιπη Ευρώπη. Τουρκία, Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία. Όλες οι χώρες έχουν προβλήματα, δημοσιονομικά, πολιτικά και άλλα, αλλά δεν υπάρχει η ανησυχία για το μέλλον στο βαθμό που υπάρχει στην χώρα μας.

Μεταξύ των λόγων που συμβαίνει αυτό είναι πως στις αναφερόμενες χώρες - αλλά και σε πολλές ακόμα - υπάρχει βιομηχανία αλλά και βαριά βιομηχανία. Απο χημικές βιομηχανίες, άπειρα λατομεία και μονάδες εξόρυξης εως βιομηχανίες ανταλλακτικών αυτοκινήτων, μονάδων ψύξης και κατασκευής ελατηρίων και μεταλλικών εξαρτημάτων. Βιοτεχνίες κλωστοϋφαντουργίας και βιομηχανία μόδας. Ιδιωτικές λαχαναγορές και οάσεις πρωτότυπων καλλιεργειών στη μέση του πουθενά.

Βρέθηκα σε περιφερειακή επιτροπή όπου ο κρατικός αξιωματούχος ρωτούσε άμεσα τον καθε ένα καλλιεργητή για το πλάνο και σχέδιο του ώστε να του εξασφαλίσει άμεσα 50% επιχορήγηση, αφού βέβαια αποδείξει οτι το σχέδιο είναι βιώσιμο και πως τα χρήματα, ακόμα και αν αυτά είναι αρκετά, θα αφορούν δαπάνες για μέσα παραγωγής ή μέσα τα οποία θα βελτιώσουν τις συνθήκες παραγωγής. Χωρίς μεσάζοντες, χωρίς ψιλά γράμματα και γραφειοκρατία.

Έτσι, σιγά σιγά, ενώ οι υπόλοιποι προχωράνε, εμείς μένουμε πίσω βυθιζόμαστε ακόμα πιο πολύ, περιμένοντας τον τουρισμό για τα κτερίσματα του νεκρού...

Εκτός, αν σταματήσουμε να ψηφίζουμε τα ίδια και τα ίδια.

Αλλά επειδή η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, αυτήν αποτελούν οι λίγοι έντιμοι βιομήχανοι που απομείνανε - ναι υπάρχουν, τα νέα πετυχημένα παραδείγματα που μακάρι να διατηρήσουν την καλή τους πορεία καθώς και οι νέοι άνθρωποι με πείσμα. Ας προλάβουμε το τρένο, έστω και το τελευταίο λεπτό.

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer