You are here

15 Ιουλίου - Μνήμη Ιουλιανών

Εκείνον τον Ιούλιο του 1965 ένας παλλόμενος λαός ακολουθεί τον Γεώργιο Παπανδρέου στην ανοικτή ρήξη του με το Παλάτι. Κυρίαρχο σύνθημα προς το νεαρό Κωνσταντίνο είναι: "Παρ' τη μάνα σου και μπρος, δεν σε θέλει ο λαός".

51 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το βασιλικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1965 που εξώθησε τον λαοπρόβλητο ηγέτη του 52,72% Γεώργιο Παπανδρέου, σε παραίτηση. Ενορχηστρωμένο από τον μόλις εικοσιπέντε ετών, πραγματικά "ανεύθυνο άρχοντα" τότε βασιλέα Κωνσταντίνο Β', το πραξικόπημα-οπερέτα, επαναλήφθηκε τρείς φορές μέχρι να επιτύχει η "σαλαμοποίηση" της Ένωσης Κέντρου και να σχηματιστεί κυβέρνηση από τον Στέφανο Στεφανόπουλο.

Πρωτοπαλλήκαρο της πρώτης και της τρίτης προσπάθειας σχηματισμού κυβέρνησης αποστατών υπήρξε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ανηψιός του Ελευθερίου Βενιζέλου, του δημιουργού της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επίδοξος διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου, αντί της υπομονής και της υπακοής απέναντι στον αρχηγό του, φοβούμενος την σύγκρουση με τον άλλο επίδοξο διάδοχο της Ένωσης Κέντρου, τον Ανδρέα Παπανδρέου, επέλεξε να προδώσει το κόμμα του και να μεταπηδήσει στην άλλη πλευρά.
Πρέπει να καταλάβουμε κάποτε, πως η στιγμή εκείνη, η στιγμή της αποστασίας, υπήρξε η μεγαλύτερη πράξη πολιτικού αμοραλισμού, δηλαδή πολιτικής ανηθικότητας της μεταπολεμικής ιστορίας η οποία έδρασε ως αντίστροφη νουθεσία στους Έλληνες. Ότι έχτισε ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νικόλαος Πλαστήρας, το γκρέμισε σε μια νύχτα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Αυτή η μέρα χαράσσεται στην ιστορία της Ελλάδας με μαύρα γράμματα και θα αποτελέσει την πρώτη πράξη του έργου που η αυλαία του θα κλείσει με την Τραγωδία της Κύπρου.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επιβραβεύθηκε για αυτή του την πράξη "πολιτικής ωριμότητας", όπως χαρακτηρίζεται πλέον στο διαστρεβλωμένο πολιτικό σύμπαν της μεταπολίτευσης, εντασσόμενος στη Νέα Δημοκρατία και αναρριχόμενος ως και την ηγεσία της, και την πρωθυπουργία της χώρας το 1990.

Αυτός ο άνθρωπος, παντοδύναμος ων, πρωθυπουργός της Ελλάδας, το 1993, φοβήθηκε αυτή ακριβώς την υπενθύμιση που κάνει και η ταπεινότητά μου σήμερα, και έστειλε τα ΜΑΤ, να κλείσουν τις κεραίες ενός μικρού καναλιού, με το όνομα "Κανάλι 67", που ανήκαν στον πρόεδρο ενός μικρού κόμματος, τον Βασίλη Λεβέντη.

Ο Βασίλης Λεβέντης, οργισμένος από την πράξη αυτή, του ανθρώπου που διέσυρε το πολιτικό και κοινωνικό ήθος της χώρας από το 1965 και μετά, με τα έργα του, εξερράγη στην κάμερα, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί "γραφικός" και "απόκληρος" του πολιτικού συστήματος για τα επόμενα 22 χρόνια.

Σήμερα, 15 Ιουλίου 2016, είναι ο πρώτος Ιούλιος, μετά από 51 χρόνια που το Κέντρο είναι στη Βουλή, ο αρχηγός του είναι ο πιο λαοπρόβλητος πολιτικός αρχηγός, παρά τη λάσπη που εκτοξεύεται από διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Καμιά φορά σκέφτομαι, πως αν δεν είχε στείλει τα ΜΑΤ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης να κλείσουν το Κανάλι 67, αν δεν είχε ειρωνευτεί με τις πίτσες ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, τον Βασίλη Λεβέντη στον ΑΝΤ1, ίσως να μη ζούσαμε τις ιστορικές αυτές στιγμές σήμερα. Όμως, η ιστορία είναι αμείλικτη και εκδικείται.

Ήλθε η ώρα η Ελλάδα να εξυψωθεί, και το ήθος, το πολιτικό και το κοινωνικό να επανέλθει. Ήλθε η ώρα του Κέντρου, ήλθε η ώρα της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ.

Φωτ.: Η πρώτη κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer